J'aime la vi(ll)e!

Salut à toutes et à tous!

Deze week was een rustige week. Ofja, van woensdag tot vandaag toch.. Geen wilde verre uitstappen in het weekend (ja, de laatste randonnée heb ik gemist ;)), niet veel les (drie, en eentje afgelast), niet veel activiteiten.. Klinkt saai? Nja, ik heb mijn tijd natuurlijk wel aan andere dingen besteed: bijslapen, de was doen, eten maken, strijken, naar mijn drie lessen gaan, inkopen doen, een neuroosje maken, e-mails sturen, kaartjes schrijven, een beetje studeren, de huur betalen, zwemmen met Lucie, en naar twee feestjes gaan.
Om toch iets te zeggen in deze blog besloot ik dan maar mijn erasmuskennissen- en vriendengroep een beetje te beschrijven. Al zijn al die mensen eigenlijk met teveel, maar gelukkig zijn ze in groepen in te delen :) Zo hebben we een groep Koreanen, Duitsers, Engelsen, 'Comte Vert'-ers, Italianen, Spanjaarden, Amerikanen, jongens met Afrikaanse roots, serieuzere studenten, mijn residentiegenoten... maar zoals je zal merken, is de indeling toch niet geheel juist.
Een 'echte' groep zou je de vier Koreaanse meisjes kunnen noemen. Ze worden in gesprekken dan ook altijd 'les Coréennes' genoemd. Maar - nuancering - als je ze een tijdje kent, zijn ze echt wel uit elkaar te halen. Ming zou je de zotste (en de jongste) van de bende kunnen noemen, Jiwon is supergeïnteresseerd in mensen, Yeoyeon is een beetje stiller, maar ook supervriendelijk, en Sophie is dan weer wat gereserveerder, en komt ook niet altijd mee naar erasmusactiviteiten. Deze Koreaanse meisjes, bevriend met iedereen, komen waarschijnlijk eind februari naar België, en dat vind ik een geweldig tof idee! Liezelot, een andere Belgische die bij hun op dezelfde residentie zit, heeft ze uitgenodigd :)
De Duitsers zijn met massaal veel. Jullie kennen ondertussen Tina wel een beetje, mijn zotte reisgenote, maar er zijn nog veel veel meer! Leuke daaraan is dat zo mijn clichébeeld van Duitsers een beetje (veel) veranderd is. Typische Duitsers waren volgens mij die vervelende boerse mensen die je op vakantie tegenkomt, die altijd teveel eten nemen, en die altijd teveel drinken. Maar gelukkig blijken (de meeste) Duitsers toffe mensen te zijn, die net zoals ons allemaal verschillend zijn. Er loopt hier wel een Duitse rond die op elk feestje trop bourrée is (de andere Duitsers schudden echter ook altijd meewarig hun hoofd erom), en bij mij op de residentie zit een kerel die precies wel aan mijn vroeger beeld voldoet, maar andere Duitsers zijn zalige mensen! Al moet je hun "c'est allemand!"-uitroepen er wel bijnemen: ze zijn namelijk nogal fier op alle Duitse dingen. Maar ondertussen doen wij als Vlamingen dan ook maar gewoon "c'est belge"-uitroepen.
Een ander 'volk' waar ik hier in Chambéry een negatief beeld had gekregen, zijn de Engelsen, en dan vooral de meisjes (sorry Zahra!) Altijd overdreven opgemaakt, te korte rokjes, te diepe décolletés, hun flirterig gedrag met iedere gast... je kan je wel voorstellen welk beeld ik had. Tot donderdag dan toch, toen ik er in Opéra toevallig bij verzeild raakte. Oh my gosh, ook Engelsen/Schotten/Welsh blijken cool, en ze kennen hun grenzen. Hun altijd Engels spreken is soms wel vervelend, al doen er steeds meer moeite om zich in het Frans uit te drukken. Maar als je weet dat de meeste Britten hier verplicht zijn, en dus niet echt uit vrije wil, is het ergens wel te begrijpen dat ze moeite hadden/hebben om zich aan te passen.
In de residentie van Tine, Comte Vert, aan de andere kant van Chambéry, zitten ook een heel deel Engelstalige (Amerika, Canada, Verenigd Koninkrijk) meisjes bij elkaar. Hun tegenkomen betekent dan ook altijd Engels praten, en als ze zat zijn, komt er ook veel gegiechel aan te pas :)
De meer zuiderse mensen, de Italianen en de Spanjaarden, zijn ook super. Ze spreken allemaal goed Frans. Italianen leggen echter de klemtonen nog altijd anders, en hebben dus een grappig accent. Deze twee nationaliteiten hebben zich een beetje gemengd, waardoor er nu één grote groep telaatkomende vrienden is ;) Van hun instelling 'ne t'inquiète pas' heb ik hopelijk al een beetje opgestoken. Bij Spanjaarden vind ik het daarbij ook nog verbazendwekkend dat de moedertaal van de meesten geen Spaans, maar Catalaans of Basks is. Misschien is de taalsituatie in België toch nog niet zo heel moeilijk? ;)
Aangezien ik aanneem dat Claudia zich al helemaal afvraagt waardat er jongens zijn :p.. Awel, die zitten zo'n beetje overal. Er zijn Duitsers, Spanjaarden, Italianen, Engelsmannen.. maar twee groepen 'jongens' kan ik toch extra vermelden: de Amerikanen en die met Afrikaanse roots.
Amerikanen (nee, ik weet niet of ze gestemd hebben - maar de meesten waren wel Obama-fan) zijn een beetje verspreid. Vaak zijn ze op een feestje nogal bourré, ik weet niet of de alcoholpolitiek in Amerika daar voor iets tussenzit. Ze spreken onder elkaar misschien wel Engels, maar schakelen ook gemakkelijk over naar Frans. Frans met een Engels accent klinkt echter vaak zoals Engels met een Frans accent, vrij verkeerd dus :) Maar mijn Frans is natuurlijk ook niet accentvrij!
Verder zijn er dus ook een aantal jongens met Afrikaanse roots. Younes komt bijvoorbeeld ergens uit Noord-Afrika, maar studeert in Italië en is nu dus op erasmus in Frankrijk. De meesten van deze gasten vind je nogal vaak op de dansvloer terug, de een danst wel beter dan de andere.. Ze kunnen goed plezier maken, maar zijn bijvoorbeeld ook attent genoeg om bezorgd te zijn over onze te zatte Duitse, of wanneer iemand alleen naar haar iets verder gelegen residentie moet wandelen. Topmannen dus!
De meesten van deze internationale groep kan je op feestjes wel tegenkomen. Maar natuurlijk zijn er ook mensen die de feestjes liever overslaan, en dat maakt hun niet minder interessant. Zo hou ik van de - veel te sporadische - gesprekken die je kan voeren met Estse en Litouwse mensen en vind ik het zwemmen me Lucie, een Tsjechische, zalig. Ook in de les leer ik stilaan hier en daar een Franse kennen, en daarvoor ben ik uiteindelijk ook hier eh ;)

Jazeker, zoals je uit dit - veel te uitvoerige - bericht kan merken: ik ben goed terechtgekomen. Door het contact met al deze mensen leer ik zoveel waardevolle dingen bij en maak ik daarbij ook nog plezier. J'aime la vie à Chambéry! Maar, liefste lezer, dat wilt niet zeggen dat ik niet blij ben jullie te kennen en als vrienden te mogen beschouwen.. Vous êtes aussi formidables, en dat is dan nog lichtjes uitgedrukt! Aarzel dus ook niet iets van jullie te laten horen!

À plus!
Bisou, Katja

Voyage-voyage! part 2: des photos

Dag iedereen!! (stiekem stelt dit een Alberto-imitatie voor)

Al eerder beloofd, maar met vertraging wegens een trage internetverbinding: ze zijn er, en wel in honderdtachtigvoud: FOTO'S van treinritten, Toulouse, Bayonne, Biarritz, San Sébastian, Bordeaux, La Rochelle, le phare des baleines, Saint-Martin-de-Ré, Poitiers en Lyon.. Nu te bezichtigen op:

http://www.facebook.com/album.php?aid=47982&l=82039&id=724412098
http://www.facebook.com/album.php?aid=47990&l=d3a67&id=724412098
http://www.facebook.com/album.php?aid=47992&l=9d5e3&id=724412098

(jazeker, dat zijn drie linken!)

À plus!
Bisou, Katja

Voyage-voyage! part 1: l'histoire

Chambéry-(Lyon)-Toulouse-(Bayonne)-Biarritz-(Hendaye)-San Sébastian-(Hendaye)-Biarritz-Bordeaux-La Rochelle-Ile de Ré-La Rochelle-(Poitiers)-(St Pierre des Corps)-Lyon-Chambéry.
Dat is zo ongeveer de reisweg die Tina en ik in zeveneneenhalve dag hebben afgelegd. Tussen haakjes staan de overstapplaatsen, al hebben we er twee ook wat van bezocht (Poitiers iets uitgebreider dan Bayonne!). In kilometers uitgedrukt kan dat wel eens zo'n 2000 à 2500 km zijn. Gelukkig moesten we niet alles wandelen, maar hadden we veel hulp van de SNCF, de Franse NMBS ;) Buiten de allerlaatste trein (een uur vertraging) hebben we zelfs geen problemen gehad. Zalig toch?! De vakantie zelf was in ieder geval zalig. En speciaal voor degenen die het interesseert: een (kort?) overzicht, waarin ik wsl honderdeneen dingen nog ga vergeten. Linken naar foto's vind je in een volgend bericht.

DAG 1: Acht uur: trein naar Toulouse. Overstap in Lyon. Aankomst om half drie. Naar Formule 1-hotel met metro: dicht bij universiteit. Stad verkennen terwijl het al donker wordt/is. Naar 'le port' die toch geen echte haven blijkt te zijn met de metro. Metro terug naar het hotel. Slapen. Toulouse vond ik toch niet zo geweldig.. Lag het aan de stad, of aan het beetje heimwee?

DAG 2: Halftien: trein naar Biarritz (Pays Basque), via Bayonne. Trein rijdt langs Pyreneeën: besneeuwde bergtoppen. Traject van trein via Lourdes, dat heb ik nu ook gezien dus ;) In Bayonne buurt rond station verkend. Aankomst in Biarritz: jeugdherberg ligt kort bij station. Bagage achterlaten, bezoek aan Biarritz met de bus. Bezoek aan de vuurtoren. Komen 'fotograaf' tegen die zes foto's van ons trekt, dankjewel (en zie facebook :))! Naar de andere kant van het stadje wandelen via de kustlijn. Wegens de harde wind zijn er ontzettend hoge golven, die zelfs op het wandelpad terechtkomen. Al wachtend op Tina worden mijn schoenen dan ook doorweekt. Dat zal niet de laatste keer zijn op die reis (regenregenregen overal!) Ondertussen is het donker: adembenemend mooi zicht. Naar jeugdherberg: even in de bar en erna slapen. Al hoest ik 's nachts blijkbaar heel de kamer (=Tina, een vrouw en haar zoontje) wakker. Na het nemen van medicijnen en het NIET nemen van aangeboden antibiotica stopt het gelukkig :)

DAG 3: bus naar Hendaye en van daaruit naar San Sébastian voor een dagje. Mijn eerste keer Spanje dus :) We bezoeken de kathedraal, het stadhuis, theater, ik koop een nieuwe paraplu (wegens oude vernield door de wind), we wandelen op de kaai en nemen een foto, en plots... vlam! Une grande vague: een grote golf. We zijn nat, maar dat waren we sowieso al een beetje door de regen. Helaas overleeft het scherm van mijn fototoestel het niet. Foto's nemen zelf lukt gelukkig nog, al weet ik vanaf nu niet meer welke opties ingesteld zijn :(
Anyway: wat later bezoeken we de oude stad en eten tapas/pintxos in een echte tapasbar (en das mmmmmmmm!)! Ontmoeten er Australiërs en Fransen. Lopen te voet de heuvel op om het beeld van Jezus en het kasteel te bezoeken. Ontmoeten een Canadees en een Filipijnse, die me complimenteren met mijn Brits Engels accent. Eerlijk gezegd vind ik zelf mijn accent eerder Frans ;) Bezoeken de haven en het centre ville en vertrekken terug naar Biarritz, ditmaal met de trein Hendaye-Biarritz. Monopoly gespeeld in de bar, ik verloor. Moe en voldaan het bedje in. Ik hoest niet (en de rest van de nachten ook niet!)

DAG 4: 's Morgens bezoek aan Biarritz: wandelen via het lac (meer) aan de jeugdherberg naar het strand, met de kaart in de hand. Veel mensen stoppen vriendelijk en vragen of ze kunnen helpen. Een vrouw uit Gent bevestigt dat we de juiste weg volgen. Op het strand: wandelen naar het centrum. De trappen die Tina wilt nemen zijn echter niet bereikbaar zonder een heleboel klauterpartijen over rotsen. Ik overleef het ;) Erna bezoek aan la Vierge: een mini-eilandje net voor de kust, bereikbaar met de brug, met, jawel, een beeld van Maria. Mooie zichten, mooie zee, mooie stad. Het regent voor een keer niet zoveel! - Halfdrie: trein naar Bordeaux. Arrivée à seize heures et demi (halfvijf). Op zoek naar het hotel/hostel, met de bus, want het regent. Kamer ligt in ander gebouw dan de receptie: best wel oud maar supergroot en kortbij het centrum. Bezoek aan Bordeaux by night + halloween: Tina beslist dat we dat verkleed moeten doen. Zij als 'garçon' met bijhorende snor, ik als 'sorcière' (heks). In Bordeaux blijkt er kermis: bezoek aan het spookhuis + eten van een 'barba papa' (suikerspin) met zelfgekozen smaak (cassis!). Verder bezoek aan Place de la Bourse, de brug, de rivier, ... Maar het regent, we zijn doorweekt en keren naar onze kamer terug. Slapen.

DAG 5: Bezoek aan Bordeaux deel 2. Bezoek van de belangrijkste plaatsen. Bordeaux is volgens mij terecht benoemd als werelderfgoed: een mooie stad met mooie gebouwen. Mijn Spaanse goedkope paraplu begeeft het, dus op weg naar het station koop ik nogmaals een nieuwe: ditmaal eentje waarvan de verkoper beweert dat hij tegen de wind kan (en ja: hij leeft nog steeds!) Om vijf uur nemen we de trein naar La Rochelle. Aankomst daar om halfacht, helaas is het een feestdag en rijden er dus geen bussen meer. In het station vinden we geen stadsplan, dus we gaan op goed geluk op zoek naar onze jeugdherberg, die we eigenlijk nog redelijk gemakkelijk vinden. Na geïnstalleerd te zijn in onze kamer (kamergenoten: een Amerikaanse, een Canadese en een Duitse die taallesgeven in Orléans voor een halfjaar) bezoeken we de haven dicht bij ons. Ditmaal een echte haven, en zelfs de grootste plezierjachthaven van Europa vertelt iemand. Erna: slapen, want reizen is toch wel vermoeiend ;)

DAG 6: Bezoek aan La Rochelle. Eerste zondag van de maand, dus verschillende musea zijn gratis. We bezoeken de drie torens (mooimooimooi), de oude haven, de stad, het stadhuis, de straten, en een natuurhistorisch museum. La Rochelle is een aangename oude stad, waar het volgens mij vooral in de zomer geweldig vertoefen is! 's Avonds eten we wat in de jeugdherberg, en kijken een beetje naar het nieuws. Eigenlijk zijn we een vreemd fenomeen: een Duitse en een Belgische, die communiceren in het Frans (en een beetje in het Engels, maar niet vaak) en samen rondreizen. Dat geeft nogal verwarrende situaties, vooral voor anderen. Zoals de Duitser achter de bar die van Tina de groeten kreeg van de Duitser in Biarritz en die erna verbaasd zei dat ik gerust Duits mocht spreken. Dat lukt voorlopig nog net niet, maar het verstaan begin ik te leren!

DAG 7: Bezoek aan Ile de Ré, een 37 km lang eiland bij La Rochelle, met de bus (er is een brug). Wegens één of andere Franse regeling kan er geen bagage worden bijgehouden in de kleinere stations, dus we lopen de hele dag met onze bagage. Mijn koffer is gelukkig niet zo groot, en loopt op wieltjes. Na anderhalf uur bus komen we aan bij een van de verste punten van het eiland: de walvissenvuurtoren (le phare des baleines) De vriendelijke vrouw aan de receptie houdt onze koffers bij, zodat wij de vuurtoren en het strand kunnen bezoeken. Mooimooimooi, al leek het wel een beetje Belgisch, ook het weer, na een tijd namelijk: wind en regen. Mijn paraplu kan gelukkig tegen wind (jazeker!) en ik besef dat ik de Belgische kust al veel te lang niet bezocht heb.. :) - Bezoek aan Saint-Martin op Ile de Ré, een veertig minuten bus. Een stad tussen wallen, met haven en behorende mooie straatjes. Gezellig! De citadel van de burcht is echter een gevangenis en kunnen we dus niet bezoeken. Maar het weer is niet leuk, en ik ben blij als we in de bus zitten naar het station, voor een laatste grote trip naar Lyon. - Om halfzeven vertrekt de eerste trein, en in Poitiers hebben we een anderhalf uur tijd. We bezoeken de stad die op een heuvel gelegen is snel-snel, zien het stadhuis by night, een kerk en eten quick. Ik heb een postkaart gekocht, omdat ik vind dat ik Poitiers nu toch een beetje ken ;) - Trein naar Saint-Pierre-des-Corps, bij Tours, halfuurtje, om daar de slaaptrein te nemen naar Lyon. 'Slapen' op het hoogste bed, het zijn namelijk stapelbedden van drie bedden in zo'n wagon. We delen de nogal krappe wagon met een familie met een kindje en een man.

DAG 8 oftewel: vandaag: Om kwart voor zeven komt de trein in Lyon aan. We zijn toch een beetje moe, bezoeken hier en daar iets in de buurt van het station, gaan de waterstand van de Rhone checken (cva) en bezoeken het grote winkelcentrum tegenover het station. Dat allemaal met onze bagage, want vier euro voor een halve dag locker vond ik net teveel. In het winkelcentrum eet ik mijn allereerste subway-broodje (wegens actie: twee voor de prijs van één): je mag gewoon alles zelf samenstellen! Jazeker, ik ben fan :) Om halftwaalf neem ik de trein naar Chambéry en blijft Tina nog wat in Lyon, ik heb namelijk les om halfvijf en Tina niet. Mijn trein heeft zo'n vijftig minuten vertraging, maar na een douche en een kort bezoek aan madame Joly (mijn beurs gaat al van deze huurmaandprijs af!) ben ik toch op tijd in de les geraakt. En toen was deze vakantie officieel VOORBIJ, was mijn collectie postkaarten negen kaarten rijker en had ik een nieuwe paraplu, een vreemd fototoestel, veel was, hele mooie herinneringen, en een beetje minder euro's ;)

Foto's via facebook verschijnen van zodra facebook meewerkt!

Voor degenen die hier nog zijn geraakt:
Au revoir, Bye, Tschüss, Adios, Agur, Tot ziens!*
Bisou, Katja

*(in respectievelijk: Frans, Engels, Duits, Spaans, Basks en Nederlands)