J'aime la vi(ll)e!

Salut à toutes et à tous!

Deze week was een rustige week. Ofja, van woensdag tot vandaag toch.. Geen wilde verre uitstappen in het weekend (ja, de laatste randonnée heb ik gemist ;)), niet veel les (drie, en eentje afgelast), niet veel activiteiten.. Klinkt saai? Nja, ik heb mijn tijd natuurlijk wel aan andere dingen besteed: bijslapen, de was doen, eten maken, strijken, naar mijn drie lessen gaan, inkopen doen, een neuroosje maken, e-mails sturen, kaartjes schrijven, een beetje studeren, de huur betalen, zwemmen met Lucie, en naar twee feestjes gaan.
Om toch iets te zeggen in deze blog besloot ik dan maar mijn erasmuskennissen- en vriendengroep een beetje te beschrijven. Al zijn al die mensen eigenlijk met teveel, maar gelukkig zijn ze in groepen in te delen :) Zo hebben we een groep Koreanen, Duitsers, Engelsen, 'Comte Vert'-ers, Italianen, Spanjaarden, Amerikanen, jongens met Afrikaanse roots, serieuzere studenten, mijn residentiegenoten... maar zoals je zal merken, is de indeling toch niet geheel juist.
Een 'echte' groep zou je de vier Koreaanse meisjes kunnen noemen. Ze worden in gesprekken dan ook altijd 'les Coréennes' genoemd. Maar - nuancering - als je ze een tijdje kent, zijn ze echt wel uit elkaar te halen. Ming zou je de zotste (en de jongste) van de bende kunnen noemen, Jiwon is supergeïnteresseerd in mensen, Yeoyeon is een beetje stiller, maar ook supervriendelijk, en Sophie is dan weer wat gereserveerder, en komt ook niet altijd mee naar erasmusactiviteiten. Deze Koreaanse meisjes, bevriend met iedereen, komen waarschijnlijk eind februari naar België, en dat vind ik een geweldig tof idee! Liezelot, een andere Belgische die bij hun op dezelfde residentie zit, heeft ze uitgenodigd :)
De Duitsers zijn met massaal veel. Jullie kennen ondertussen Tina wel een beetje, mijn zotte reisgenote, maar er zijn nog veel veel meer! Leuke daaraan is dat zo mijn clichébeeld van Duitsers een beetje (veel) veranderd is. Typische Duitsers waren volgens mij die vervelende boerse mensen die je op vakantie tegenkomt, die altijd teveel eten nemen, en die altijd teveel drinken. Maar gelukkig blijken (de meeste) Duitsers toffe mensen te zijn, die net zoals ons allemaal verschillend zijn. Er loopt hier wel een Duitse rond die op elk feestje trop bourrée is (de andere Duitsers schudden echter ook altijd meewarig hun hoofd erom), en bij mij op de residentie zit een kerel die precies wel aan mijn vroeger beeld voldoet, maar andere Duitsers zijn zalige mensen! Al moet je hun "c'est allemand!"-uitroepen er wel bijnemen: ze zijn namelijk nogal fier op alle Duitse dingen. Maar ondertussen doen wij als Vlamingen dan ook maar gewoon "c'est belge"-uitroepen.
Een ander 'volk' waar ik hier in Chambéry een negatief beeld had gekregen, zijn de Engelsen, en dan vooral de meisjes (sorry Zahra!) Altijd overdreven opgemaakt, te korte rokjes, te diepe décolletés, hun flirterig gedrag met iedere gast... je kan je wel voorstellen welk beeld ik had. Tot donderdag dan toch, toen ik er in Opéra toevallig bij verzeild raakte. Oh my gosh, ook Engelsen/Schotten/Welsh blijken cool, en ze kennen hun grenzen. Hun altijd Engels spreken is soms wel vervelend, al doen er steeds meer moeite om zich in het Frans uit te drukken. Maar als je weet dat de meeste Britten hier verplicht zijn, en dus niet echt uit vrije wil, is het ergens wel te begrijpen dat ze moeite hadden/hebben om zich aan te passen.
In de residentie van Tine, Comte Vert, aan de andere kant van Chambéry, zitten ook een heel deel Engelstalige (Amerika, Canada, Verenigd Koninkrijk) meisjes bij elkaar. Hun tegenkomen betekent dan ook altijd Engels praten, en als ze zat zijn, komt er ook veel gegiechel aan te pas :)
De meer zuiderse mensen, de Italianen en de Spanjaarden, zijn ook super. Ze spreken allemaal goed Frans. Italianen leggen echter de klemtonen nog altijd anders, en hebben dus een grappig accent. Deze twee nationaliteiten hebben zich een beetje gemengd, waardoor er nu één grote groep telaatkomende vrienden is ;) Van hun instelling 'ne t'inquiète pas' heb ik hopelijk al een beetje opgestoken. Bij Spanjaarden vind ik het daarbij ook nog verbazendwekkend dat de moedertaal van de meesten geen Spaans, maar Catalaans of Basks is. Misschien is de taalsituatie in België toch nog niet zo heel moeilijk? ;)
Aangezien ik aanneem dat Claudia zich al helemaal afvraagt waardat er jongens zijn :p.. Awel, die zitten zo'n beetje overal. Er zijn Duitsers, Spanjaarden, Italianen, Engelsmannen.. maar twee groepen 'jongens' kan ik toch extra vermelden: de Amerikanen en die met Afrikaanse roots.
Amerikanen (nee, ik weet niet of ze gestemd hebben - maar de meesten waren wel Obama-fan) zijn een beetje verspreid. Vaak zijn ze op een feestje nogal bourré, ik weet niet of de alcoholpolitiek in Amerika daar voor iets tussenzit. Ze spreken onder elkaar misschien wel Engels, maar schakelen ook gemakkelijk over naar Frans. Frans met een Engels accent klinkt echter vaak zoals Engels met een Frans accent, vrij verkeerd dus :) Maar mijn Frans is natuurlijk ook niet accentvrij!
Verder zijn er dus ook een aantal jongens met Afrikaanse roots. Younes komt bijvoorbeeld ergens uit Noord-Afrika, maar studeert in Italië en is nu dus op erasmus in Frankrijk. De meesten van deze gasten vind je nogal vaak op de dansvloer terug, de een danst wel beter dan de andere.. Ze kunnen goed plezier maken, maar zijn bijvoorbeeld ook attent genoeg om bezorgd te zijn over onze te zatte Duitse, of wanneer iemand alleen naar haar iets verder gelegen residentie moet wandelen. Topmannen dus!
De meesten van deze internationale groep kan je op feestjes wel tegenkomen. Maar natuurlijk zijn er ook mensen die de feestjes liever overslaan, en dat maakt hun niet minder interessant. Zo hou ik van de - veel te sporadische - gesprekken die je kan voeren met Estse en Litouwse mensen en vind ik het zwemmen me Lucie, een Tsjechische, zalig. Ook in de les leer ik stilaan hier en daar een Franse kennen, en daarvoor ben ik uiteindelijk ook hier eh ;)

Jazeker, zoals je uit dit - veel te uitvoerige - bericht kan merken: ik ben goed terechtgekomen. Door het contact met al deze mensen leer ik zoveel waardevolle dingen bij en maak ik daarbij ook nog plezier. J'aime la vie à Chambéry! Maar, liefste lezer, dat wilt niet zeggen dat ik niet blij ben jullie te kennen en als vrienden te mogen beschouwen.. Vous êtes aussi formidables, en dat is dan nog lichtjes uitgedrukt! Aarzel dus ook niet iets van jullie te laten horen!

À plus!
Bisou, Katja