Vive la France!

Dag lieve mensen!
Aangezien opsommingen van activiteiten misschien toch wel saai zijn, en ik eigenlijk vooral de laatste dagen niks speciaals gedaan heb: een beeld van Frankrijk:

Frankrijk.. door de ogen van Katja (gohja, het ding kan maar een titel hebben ;))

In Frankrijk is de leuze "Liberté Egalité Fraternité" (vrijheid - gelijkheid - broederschap) natuurlijk alom gekend. Fransen leven er ook naar, al is het soms met een Franse slag. Zo ben ik precies nog geen racisten tegengekomen tussen al die Fransen. Natuurlijk zullen er wel zijn, maar het feit dat 1/4 van de Fransen een origine étrangère hebben (dus van een vreemde afkomst zijn) maakt dat ze nooit superuitgebreid kunnen worden - dat hoop ik toch. Ik vind het ook een goed teken dat bij de voorbije presidentsverkiezingen de opkomst ontzettend hoog was, weliswaar niet om voor iemand te stemmen, maar om tegen de extreemrechtse Le Pen te stemmen.
Daartegenover staan dan de talrijke SDF's (sans domicile fixe - de zgn. clochards) die overal te vinden zijn. Is dat Fraternité of Egalité tegengesproken? Of is het, zoals een clochard in Montpellier ons probeerde duidelijk te maken, eerder omdat ze Liberté vrijwillig volledig nastreven? Eerlijk gezegd twijfel ik aan de laatste optie, al beweren de Fransen dat regelingen omtrent de ziekteverzekering en werkloosheidsuitkeringen zeker in orde zijn.
Fransen lijken ontzettend sociaal bewogen. Ze zijn niet bij de syndicaten (volgens Mme Thyss -prof civilisation française - hebben die een te revolutionaire oorsprong) maar betogen en staken wel ontzettend graag. Zo kreeg ik vandaag, op weg naar het ru - het universitaire restaurant - een flyer in mijn handen geduwd. En nee, die was niet van één of ander feestje, maar voor een betoging - waar ik trouwens niet aan zal meedoen, en ik ben het onderwerp alweer vergeten.
Ook verschillende kranten hebben een redactionele strekking. Je kan natuurlijk een neutrale krant kopen, maar Le Figaro (centrum-rechts) en Le Monde (centrum-links) worden zeker hoog aangeschreven. Al moet ik bekennen, toen ik vorige week de krant Libération (ook centrum-links) kocht, was er een man in de krantenwinkel heel verbaasd. Hij vroeg aan de man achter de kassa of jongeren die krant veel lezen. Wegens mijn haperend Frans heb ik maar niet proberen uit te leggen dat het de eerste keer was dat ik die krant kocht, dat ik gewoon wilde weten of er zinnige dingen instaan, en dat ik op zoek was naar een serieuzere krant (dus met meer internationaal nieuws) mét sportpagina's.. Waardoor die man nu misschien wel een heel goed beeld heeft van 'ons', Franse jongeren! ;)
Over die Franse jongeren bestaat trouwens een cliché, dat zo luidt: Franse jongeren zijn modebewust, altijd perfect gekleed en alle meisjes zijn opgemaakt. Dat cliché klopt in Chambéry maar half. Ik vermoed dat geen enkel meisje of vrouw hier de deur uitgaat zonder een laag(je) bruine schmink, een lijntje rond de ogen en een heleboel mascara, maar poppemiekeskleren zijn hier minder te vinden. In Montpellier klopte het cliché dan weer helemaal. In de film Entre les murs lopen trouwens ook alle meisjes opgemaakt rond - en die film handelt over een klas van veertienjarigen.. (hmm, toch iets geleerd van die film blijkbaar!)
Nog een cliché dat maar half klopt is over Fransen die Frankrijk het allerbeste vinden, en dus ook geen enkele andere taal spreken. Oké, dat Fransen alles wat Frans is geweldig vinden klopt. We zijn echter al vaak in volgende situatie terecht gekomen: "Iemand vraagt iets in niet-foutloos Frans. De ander begrijpt dat wij geen Franssprekenden zijn. De ander antwoordt in een niet-foutloos Engels..." Supervriendelijk dus wel van die Fransen (de Fransen die wij tegenkomen zijn over het algemeen wel supervriendelijk!), maar bij ons roept het toch een heleboel twijfels op omtrent ons taalniveau.. Films en series worden hier trouwens natuurlijk wel gedubd, kwestie van het cliché niet helemaal de das om te doen. Al doen ze dat op de uniefcinema gelukkig niet :) Mamma Mia heb ik echter wel gezien in het Frans, met Engelse liedjes, en dat is trop bizarre.
Ook mijn beeld van Frankrijk als wijnland heb ik ondertussen al herzien. Jonge Franse mensen drinken als ze uitgaan geen wijn, maar bier en cocktails (en zelfs biercocktails...). Die zijn dan wel weer reuzeduur, maar dat is het uitgaan hier sowieso wel. Voor de rest op culinair vlak heeft Frankrijk zo zijn voor- en nadelen. Une baguette, du fromage, du saucisson, des crêpes, des quiches en zelfs du café... zijn voor mij redenen om zeker van Frankrijk te houden. Maar daarom hoef ik nog geen foie de gras, des pâtés, des escargots, du canard... Vooral van dat eerste ben ik ontzettend vies, en ja, ik weet dat dat in België ook verkocht word, maar precies niet zo opvallend?
Buitenlands eten is hier ook in trek: pizza's, kebabs, McDonalds ;) Kwestie van een statement te maken (tegen een overdosis aan kebabzaken) heb ik vorige week dan maar mijn eigen (kalkoen)kebab gemaakt. Oké, toegegeven, zo'n duidelijk statement was het niet, het was vooral lekker ^^. Al moest ik mijn eigen cocktailsaus fabriceren, want dat kennen ze hier niet in de winkel...
Als afsluiter nog een torenhoog en juist cliché gaat over des sigarettes! Bijna iedereen lijkt hier te roken. Dat doen ze wel allemaal braaf buiten, want de meeste gebouwen zijn rookvrije zones.

Goh, nu heb ik naar mijn mening wel wat Franse kennis met jullie gedeeld. Stel gerust vragen over leven in Frankrijk, of wacht geduldig tot mijn volgende blogbericht. Verhalen uit België zijn natuurlijk ook altijd welkom. Wisten jullie trouwens dat ze in Frankrijk onze enige echte Saint-Nicolas niet kennen? Degene die zij vieren is de kerstman, ja! Maar daar komt vanaf 4 december - met een echt sinterklaasfeestje - zeker en vast verandering in ;)

À plus!
Bisou, Katja